‘ಕತ್ತಿ’ಯ ಹರಿತ ಅಲಕ್ಷಿಸಬೇಡಿ..!

ಈ ವಿಷಯದ ಚರ್ಚೆ ಈಗ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎನ್ನುವುದು ಬೇರೆಯ ವಿಷಯ. `ರಾಜ್ಯ ವಿಭಜನೆ’ ಎಂಬುದು  ಚರ್ಚೆಗೆ ಬರಲು ಕಾರಣವಾದರೂ ಏನು..? ಬರೀ ಉಮೇಶ ಕತ್ತಿ ಎಂಬ ಮಾಜಿ ಸಚಿವರ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭದ ಹೇಳಿಕೆ ಅಷ್ಟೇನಾ..? ವಾಸ್ತವಕ್ಕೂ ಈ ಹೇಳಿಕೆಗೂ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ವಾ..? ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದು ೭ ದಶಕಗಳಾದರೂ ಹಳೇ ಮೈಸೂರು ಪ್ರಾಂತ್ಯದಲ್ಲೇ ಕೋಲಾರ, ಚಾಮರಾಜನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿದೆ..? ಇಂತಹ ಹಲವು ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕನ್ನಡ Circleನಲ್ಲಿ ಮಾಂಡವ್ಯಪುತ್ರ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಅಖಂಡ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಕೂಗು ಕೇಳಿಸಿದೆ. ಮಾಜಿ ಸಚಿವ ಹಾಗೂ ಶಾಸಕ ಉಮೇಶ ಕತ್ತಿ ಅವರ ಮನದಾಳ ಹಾಗೂ ಉಮೇದು ಏನಿದೆಯೋ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ಪದೇ ಪದೇ ಈ ಸ್ವರಹೊರಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಆದರೆ ಅವರು ಎಲ್ಲೋ ಕುಳಿತು ಕೇಳಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೂ, ಅದನ್ನು ಉಮೇಶ ಕತ್ತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಅಪ್ಪನ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಹಂಚಿಕೊಂಡಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಜತೆಗೆ ಈ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯ ರಚನೆಯ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಆಳ-ಸಮಯದ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ತಥಾಕಥಿತ ಕನ್ನಡ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮುಂದೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕಾವಾಗಿ ಕಿರುಚಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಸಹ ಉಮ್ಮೇಶ ಕತ್ತಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ..? ನೀವೇನೂ ಹೇಳುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯ ಬೇಡಿಕೆಯ ಪರ- ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಜನರ ಮುಂದೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅವರ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದಿದೆ.

ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಬೇಡಿಕೆಯ ಧ್ವನಿಯ ಮೂಲದ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ರಚನೆಯಾದ ಅಂದಿನಿಂದಲೂ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕುರಿತು ಸರ್ಕಾರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಕೈಗೊಂಡಿರುವ ಕೆಲಸಗಳು ಹಾಗೂ ಅದು ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳ್ಳಲು ಅಲ್ಲಿನ ನಾಯಕರು ವಹಿಸಿದ ಮುತುವರ್ಜಿ ಎಷ್ಟು ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯಬೇಕಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಹಳೇ ಮೈಸೂರು ಪ್ರಾಂತ್ಯ, ಹೈದರಬಾದ್ ಕರ್ನಾಟಕ, ಮುಂಬೈಕರ್ನಾಟಕ, ಕರಾವಳಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಭಾಗಗಳು ಎಂದೆ ಈಗಲೂ ಕರೆಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸದರೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಕೂಗು ಯಾಕೆ ಇನ್ನುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ನನಗೆ ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಆಗುವ ಅನುಕೂಲಗಳು, ಅಭಿವೃದ್ಧಿ, ಸಿಗುವ ಸೌಕರ್ಯಗಳು ಬಹುಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಅದಿಲ್ಲದ್ದಿರೇ ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಇದು ನನ್ನ ಊರು, ನನ್ನ ರಾಜ್ಯ, ನನ್ನ ದೇಶ ಎಂಬ ಅಕ್ಕರೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಈಗಲೂ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಟ ಮೂಲಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಇಲ್ಲದ ಗ್ರಾಮಗಳೆ ಹೆಚ್ಚು. ಇದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿನ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ, ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ಕಾರಣವಾದರೂ ಕೇವಲ ಮತ ನೀಡುವ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಜಾತಿಯ ದೃಷ್ಟಿ ಕೋನಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ರಾಜ್ಯವಾಳಿದ ಹಲವು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ಬೀದರದಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರುವ ನಾಗರಿಕನ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಬೇಕಿದೆ.
ಜತೆಗೆ ಸಂಪತ್ಭರಿತ ಎಂದು ಕಾಣುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ತೀರಾ ಹಿಂದುಳಿದ ತಾಲೂಕು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಹಳೇ ಮೈಸೂರು ಭಾಗದ ಗಡಿ ಜಿಲ್ಲೆ ಚಾಮರಾಜನಗರವೇ ಸಾಕ್ಷಿ. ಇನ್ನೂ ಇತ್ತ ಕೋಲಾರ ಜಿಲ್ಲೆಯದ್ದೂ ಅದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಈ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಇನ್ನೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. (ಕೋಲಾರ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಎತ್ತಿನ ಹೊಳೆ ಯೋಜನೆ ಮಂಜೂರಾಗಿದೆ ಅಷ್ಟೇ.) ಇನ್ನು ಕಾವೇರಿ ಹರಿದಾಡುವ ಮಂಡ್ಯ ಜಿಲ್ಲೆಯ ನಾಗಮಂಗಲ, ಕೆ.ಆರ್. ಪೇಟೆ ತಾಲೂಕುಗಳದ್ದೂ ಇದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಅತ್ತ ಕೊಡಗು ಜಿಲ್ಲೆಯಂತೂ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅಷ್ಟೇ ಆದ್ರೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಉಮೇಶ ಕತ್ತಿ ಅವರಂತೆಯೇ ಈ ಭಾಗದ ನಾಯಕರೆಲ್ಲರೂ ವಿಭಜನೆಯ ಕತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ನಿಂತರೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಎರಡು ಭಾಗವಲ್ಲ. ತುಂಡು- ತುಂಡಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೇವಲ ರಾಜಧಾನಿ ಬೆಂಗಳೂರು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ತಳಹದಿಯ ಮೇಲೆ ಇಡಿ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನೂ ಅಳೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಬಡಾವಣೆಯ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿನ ಚರಂಡಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡೋ, ತೆರೆದುಕೊಂಡೋ ನಿವಾಸಿಗಳು ಅನುಭವಿಸುವ ಕಷ್ಟವೂ, ನೀರು ಪೂರೈಕೆ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿನ ತುರ್ತು ರಿಪೇರಿ ಕಾರ್ಯನಿಮಿತ್ತ ರಾಜಧಾನಿಯ ಕೆಲ ಬಡಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಈ ವಾರ ನೀರು ಸರಬರಾಜು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಾರದ ಮೊದಲೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಜಲಮಂಡಳಿ ಹೊರಡಿಸುವ ಪತ್ರಿಕಾ ಪ್ರಕಟಣೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು, ಚರಂಡಿ ಇಲ್ಲದೆ ಅನುಭವಿಸುವ ಸಂಕಷ್ಟ ಒಂದೆ ಆಗಬೇಕಿದೆ.

ಆದರೆ ಇದು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಜತೆಗೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಾರವಾದ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಈ ಡ್ಯಾಶ್ ವಾಹಿನಿ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸಿದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು ಎಂಬ ಸೋಗಲಾಡಿತನದ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡುವ ಸಚಿವರು, ನಾಯಕರು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಜಡತ್ವಬಿಡಬೇಕಿದೆ. ಕೇವಲ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಾರವಾದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಇವರು ಗಮನಹರಿಸುವುದಾದರೆ ಇವರು ಏಕೆಬೇಕು..? ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಏಕೆಬೇಕು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯ ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಉಮೇಶ ಕತ್ತಿಯವರನ್ನೂ ಕೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದಾಗ ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಜೆಡಿಎಸ್ನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಆ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಮಾಡಿರುವುದೇನು ಎಂದು. ಏಕೆಂದರೆ ಬಿಜೆಪಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವಷ್ಟು ದಿನ ಇಬ್ಬರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳ ಪದಚ್ಯುತಿ, ಮೂವರ ಆಯ್ಕೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಸಭೆಗಳಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅಂದಿನ ಸಚಿವ ಉಮೇಶ ಕತ್ತಿ ಆ ಭಾಗದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ಸಮಯ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಈಗ ಆ ತರಹದ ಯಾವುದೇ ‘ಮಹತ್ ಕಾರ್ಯ’ಗಳಿಲ್ಲದೆ ಬೇಜಾರು ಆಗಿರುವುದರಿಂದಲೋ ಏನೋ ಅಥವಾ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಏನಾದರೂ ಹೇಳಿಕೆಕೊಟ್ಟು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುತ್ತಾ ಈಗ ಏನೂ ಇಲ್ಲದೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಈ ರೀತಿಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಟಿಆರ್ಪಿ ಏರಿಸುವ ಸುದ್ದಿ ಹರಿಯಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಆದರೆ ಇದೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಮಾಜಿ ಸಚಿವ ಉಮೇಶ ಕತ್ತಿ ಅವರ ಈ ಧ್ವನಿ ಇಡೀ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನತೆಯ ಬೇಡಿಕೆಯ ಘೋಷಣಾವಾಕ್ಯವಾಗಿ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ, ಕರ್ತವ್ಯ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲಿದೆ. ಜತೆಗೆ ತಥಾಕಥಿತ ಕನ್ನಡ ಹೋರಾಟಗಾರರ ಮೇಲೂ ಇದೆ.
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೇ ಪಕ್ಕದ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಆದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೂ ಮರುಕಳಿಸದಿರಲಿ ಎನ್ನುವುದೇ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನ ಒತ್ತಾಸೆ.

---

 ಎಡಿಟರ್ಸ್ ನೋಟ್...

ಭೌಗೋಳಿಕ ಅಂತರ:
ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಹಲವು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವಾಗಿರೋದು ರಾಜಧಾನಿಗೂ ಮತ್ತು ಈ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೂ ಇರುವ ಭೌಗೋಳಿಕ ಅಂತರ. ಬೀದರ-646 ಕಿ.ಮೀ. ದೂರ ಇದ್ದರೇ, ವಿಜಾಪುರ-553 ಕಿ.ಮೀ ಮತ್ತು ಬೆಳಗಾವಿ-509 ಕಿ.ಮೀ ದೂರವಿದೆ. ಸರ್ಕಾರದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸವಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿನ ಜನ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ. ಒಮ್ಮೆ ಬಂದು ವಾಪಸಾಗಲು ಸುಮಾರು 3-4 ದಿನಗಳೇ ಬೇಕು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಹೇಳಬೇಕೂಂದ್ರೆ, ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ನಿಂದ ಸೋಮವಾರ ರಾತ್ರಿ 10 ಗಂಟೆಗೆ ಹೊರಡುವ ರೈಲು ಬೀದರ ತಲುಪುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಂಗಳವಾರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 4 ಗಂಟೆಗೆ ಆಗಿರುತ್ತೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ತಮ್ಮ ಮನೆ ಸೇರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಗಡಿಯಾರ ಎರಡು ಸುತ್ತು ಹಾಕಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದರೆ, ಸುಮ್ಮನೆ ಹೀಗೆ ಬಂದು ಹಾಗೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೇನೇ ಎರಡು ದಿನಗಳು ಬೇಕು ಎಂದಾಯಿತು. ಇದರ ನಡುವೆ ಇಲಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟವರು ಸಿಗದೇ ಹೋದರೆ ಹೊಟೆಲ್ ಊಟ, ಲಾಡ್ಜ್ ವಸತಿ ಅನಿವಾರ್ಯ. ಹೀರುವಾಗ ಬಹುಪಾಲು ಕೃಷಿಯನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನ ಹೋಟೆಲ್ ಊಟಕ್ಕಾಗಿ ದಿನಕ್ಕೆ ಕನಿಷ್ಠ 200ರೂ, ವಸತಿಗೆ 500-700 ಖರ್ಚು ಮಾಡಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಇದು ಆ ಭಾಗದ ಜನರನ್ನು ಸಾಕಷ್ಟು ಹೈರಾಣಾಗಿಸಿರುವುದು ನಾವೆಲ್ಲಾ ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿಟ್ಟಿರುವ ಅಭಿಮಾನದಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ.

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ
ರಮಾಕಾಂತ ಗುಗ್ರಿ
ಸಂಪಾದಕ, ಕನ್ನಡCircle